In 2011 is met deeltijdstudenten Systeem‐ en Netwerkbeheer een pilot uitgevoerd rondom het thema duurzaamheid. Deze studenten zijn sterk ‘technology‐driven’. Binnen het thema Duurzaamheid is daarom de focus gericht op het onderwerp ‘terugdringen van het energiegebruik’ en integratie van kennis over nieuwe technologieën in en om het datacenter, in het bijzonder virtualisatie en SAN/NAS.
Open data ontsluiten
Dit projectpaper beschrijft de ‘SunnyApp’ die als basis dient voor de ontwikkeling van een prototype dataspacesysteem waarmee open data kan worden ontsloten en gekoppeld. Het dataspaceprincipe kan complementair zijn aan de huidige catalogussystemen en voorziet in flexibele dataopslag‐ en verwerkingsmogelijkheden. Voor de ontwikkeling van de open data space wordt het dataspace principe gehanteerd en de SunnyApp als pilot case gebruikt. Deze applicatie geeft aan waar vrije zonnige plekken op Rotterdamse terrassen zijn en is als pilot case gekozen vanwege de verwerking van diverse soorten data.
Bijlagen
Ontwikkeling van serious games
Het spelen van games is populair. Het ontwikkelen van games wint ook aan populariteit. De gamesector is een van de snelst groeiende sectoren in de creatieve industrie, en de creatieve industrie zelf is benoemd als een van de topsectoren voor innovatie. De kans op cross‐overs met andere industrieën wordt als kansrijk bestempeld.
Bijlagen
Big Data (noSQL)
Big Data en de daarbij horende noSQL‐databases zijn momenteel erg populair. In hoeverre moet deze populariteit leiden tot een aanpassing in de curricula van onderwijsinstellingen? Moeten we in het informatica‐onderwijs op de bandwagon van noSQL springen of moeten we het nog even aankijken – met het risico de link met de realiteit te verliezen? In deze presentatie kwamen aanwezigen meer te weten over de impact van de noSQL‐databases in de dagelijkse praktijk van de informaticus, nu en de komende paar jaar. Van hieruit werd gekeken of en in hoeverre de onderwijsinstellingen momenteel hierbij aansluiten.
Bijlagen
NOH-Informatica
Om in de groeiende behoefte van ICT‐medewerkers uit het hbo te voorzien, startte een samenwerkingsverband van 5 hoger onderwijs‐instellingen een nieuwe vorm van deeltijdonderwijs onder de vlag van de Netwerk Open Hogeschool Informatica (NOH‐I).
Bijlagen
Quality in Software
Gedurende een softwareontwikkeling traject zijn requirements, bijna voortdurend, in beweging. Hoe zorg je ervoor dat het ontwerp blijft matchen met de requirements en vice versa? Dat is de onderzoeksvraag van het toegepast wetenschappelijk onderzoek in het kader van het EQuA-project (RAAK‐PRO, gestart in oktober 2010 voor 4 jaar). Vanuit het onderzoek is onder meer een feittype‐georiënteerde methodologie ontworpen en een tool (Symbiosis) gebouwd waarmee de requirements en het klassendiagram, inclusief operaties en de broncode, gesynchroniseerd blijven.
Deze tool beschikt binnenkort over een interface waarmee requirements op gebruiksvriendelijke wijze kunnen worden ingevoerd en gevalideerd. De voortgang in de realisatie van de requirements kan op de voet worden gevolgd. In de presentatie werd de Symbiosis‐tool gedemonstreerd en ontstond een levendige discussie achteraf.
Bijlagen
Visie Mediatechnologie
De presentatoren beschreven het project en de methode van het Media Technologie‐team van de Hogeschool Rotterdam, gericht op het creëren van een enthousiasmerende visie voor de komende 5 jaar die gedragen wordt door de docenten en studenten van de opleiding en die een goede basis vormt voor innovatie in vakinhoud en onderwijsvormen.
Bijlagen
Java: De programmeertaal voor het informatica-onderwijs
In de vorm van een lezing wil ik aandacht besteden aan:
. Java als programmeertaal om platformonafhankelijke software te schrijven
. Java als internet programmeertaal
. De essenties van de OO programmeertaal Java a.d.h.v. een aantal voorbeelden:
1. classes en objecten
2. inheritance en interfaces
3. threads
4. exceptions
5. applets vs. applicatie
. Waarom is Java geschikt als taal in het initiële programmeeronderwijs: een pure OO programmeertaal, zonder pointerproblematiek.
. Waarom is Java geschikt als DE Programmeertaal in het informatica-onderwijs: Alle aspecten van de informatica, of het nu gaat om GUl’s, concurrent programmeren, client/server modellen, datacommunicatie etc. kunnen o.a. door de bijgeleverde class bibliotheek op een eenvoudige wijze in Java programmatuur geïllustreerd worden.
. Er wordt kort ingegaan op de verschillen en overeenkomsten met andere programmeertalen zoals C++.
Bijlagen
Themasessie: Integratie van informatica in het Hoger Onderwijs
Stellingen
– Alleen als het informatica-opleidingsveld zich in de komende vijf jaar institutionaliseert is er in de toekomst nog plaats voor informatiekunde-opleidingen in het hoger onderwijs (Baeten)
– De investeringen in gebruikersopleidingen, bijvoorbeeld door beschikbaarstelling van applicatieprogrammatuur, dienen door zowel overheid als bedrijfsleven te worden opgevoerd (Boersma, NIOC ’90)
– De sleutel tot integratie van informatica is de transformatie van alle (andere) vormen van informatie naar elementaire zinnen in de natuurlijke taal (Dietz)
– In het Hoger Onderwijs is nog meer dynamiek nodig om de snelle ontwikkelingen in de automatisering te blijven volgen (Van Ingen)
– Verwarring over het wezenlijke onderscheid tussen informatica en informatiekunde leidt tot veronachtzaming van de interfaces tussen beide gebieden en belemmert integratie. (Van Leeuwen)
Toelichting
Kernwoord van deze sessie is: Integratie. In Van Dale (1984) wordt onder integratie verstaan: het integreren, het maken tot of opnemen in een geheel.
Uitgangspunt van deze themasessie is de volgende stelling:
De integratie van de disciplines informatica en informatiekunde in andere disciplines is tot op heden onvoldoende gerealiseerd,
Diverse reacties zijn mogelijk:
– hoezo?
– moet dat dan?
Ook kunnen vragen worden gesteld als:
– Wat is informatica?
– Wat is informatiekunde?
– Zijn dit eigenlijk wel disciplines?
– Wat is dan het kenobject?
– Wat is het ervaringsobject?
– Wat wordt bedoeld met andere disciplines?
Het zou te ver gaan op één A4-tje of tijdens een sessie van een uur antwoorden op al deze vragen te verwachten, Waar het met name om gaat is het volgende.
Aanvankelijk (de jaren ‘SO) hielden mensen zich met computers bezig om ze ‘aan de praat te krijgen’ en om wiskundige en administratieve toepassingen ‘er op te draaien’, Er was sprake van een gezamenlijk belang waarbij de toepassers uiteindelijk wel bepaalden wat er gebeurde, Samen sterk! Als de programma’s maar draaien, dan is het goed, Toen: de jaren ’60 en daarna, kwamen er mensen (informatici avant-Ia-Iettre?) die vonden dat computers beter (bijvoorbeeld capaciteit en snelheid) gebruikt moesten worden, Zij scheidden zich af en predikten optimaliteit van computergebruik. Tot optimaliteit rekenden zij verschillende zaken: capaciteit, snelheid, betrouwbaarheid, enzovoorts. Deze boodschappen werden niet verstaan door de toepassers: als de programma’s maar werkten en de salarissen of facturen maar klopten is ‘het’ toch goed? En zo ontstond er een nieuwe discipline die zich in de loop der jaren steeds meer onttrok aan de wensen van mensen die wel een computer willen gebruiken maar die geen interesse hebben voor kwaliteit De gebruikers zijn geboren.
Na de komst van de personal computers (jaren ’80) wordt de afstand tussen informatici en gebruikers groter en groter. Al snel wordt een oplossing voor de overbrugging van de afstand (communicatieproblematiek) aangedragen: de toepassers van weleer worden nu informatiekundigen genoemd. Zij moeten zorgen voor de communicatie tussen experts en gebruikers. Wat betekent dit? Eerst geëxcommuniceerd en vervolgens weer geaccepteerd? Informatiekundigen verenigt U en stel Uw eigen eisen vast. Vol vertrouwen in eigen kunnen gebruiken zij (jaren ’70 en ’80) methoden als ISAC en SDM, en later ook BSP en ISP. Vanuit de nieuwe wetenschap worden onderwerpen als informatiebeleid en informatieplanning onderscheiden. En die arme gebruiker heeft (weet) het niet meer. De informatiekundigen zouden toch voor de communicatiezorgen? En zo zijn er twee niveaus ontstaan met communicatieproblemen: die tussen de informatici en de informatiekundigen en die tussen de informatiekundigen en de gebruikers.
Langzamerhand weet niemand het meer. Er zijn zelfs geluiden als ‘Uithuilen en opnieuw beginnen’ (Elsevier, 11/4/1992). Moeten de gebruikers soms zelf beter (Ieren) aangeven wat ze willen? Is dan toch integratie van hardware en software in andere disciplines het antwoord? Langzamerhand moet het toch kunnen met al die gebruikersvriendelijke programma’s? Welke bijdrage kan vanuit het Hoger Onderwijs aan deze problematiek worden gegeven?
Bijlagen
Het programmeren van lussen, een blijvend probleem?
Een belangrijke besturingsstructuur in de meeste programmeertalen is de herhaling of iteratie. In vrijwel iedere inleidende programmeercursus zal er dan ook aandacht aan besteed worden. Omdat cursisten dikwijls fouten maken op dit terrein, laten we enkele benaderingen de revue passeren. Wij zullen daarbij ondermeer putten uit onze ervaring in het geven van programmeeronderwijs aan niet-informatici.